Asu hevesliydi, doğal olarak, “Ne oldu anne? Kimdi o? Bir şey mi oldu?” Manisa’daki teyzemin kızının kaza geçirdiğini ve hemen gitmem gerektiğini söyledim. Hazırlandım ve aceleyle gidiyormuş gibi yaptım. Tam çıkarken odasından telefonla birini aradığını fark etti. Yorgun sesiyle araya girdi, “Tabii ki yapar aşkım, değil mi? Bir kere tadına baktı mı her zaman ister!” Ahmet bunu duyunca güldü. Sonra bana dedi ki, “Bana dokunmak ister misin? Çekinme! Ver elini bana!” dedi. Dediğini yaptım. Sanki bir rüyadaymışım gibi elimi uzattım. Ona dokundum. Parmaklarımın ucunda sözüm ona bir kıvılcım çaktı. Elimi geri çektim.