Nişanlımla İstanbul’un bize getireceği her şeyi uzun uzun konuştuk. Sonuç olarak kabul ettik. Nişanlım düğünden önce gidip orada bir ev tuttu, gözleriyle bana bakıyordu, bir şey dememden korkuyor gibiydi. Eve geldik, duş aldım. Birden “Sen o adamın cep telefonunu nereden biliyorsun?” dedim. İrkildi. “İki yıl önce bana vermiştin” dedi. Arkadaşlarının telefon numaralarını almayı onlarca kez reddeden oydu. Şaşkın bir ifadeyle ona baktığımda, “Bir kâğıda yazıp masanın üzerine bırakmıştın. Ben de telefonuma kaydettim.” dedi.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yap!
Yorum Yaz