Yemek yemedim!” Sitemi beni bir an için sinirlendirdi ama yüzündeki gülümseme beni yumuşattı. “Özür dilerim, açlıktan ölmeni istemem! Bizimkiler ne der!” Serpil, “Sen özür diler misin Gökay?” diye takıldı. “Biricik kardeşimden özür dilemeyeceğim de kimden dileyeceğim be kadın?” dedim. Bunun için bana teşekkür etti. Sonra konuyu önceki akşama getirdi, hikâyemi beğendim ve ona hikâyemin neden yayınlanmaması gerektiğini anlattım. Öncelikle ben İzmir’de yaşıyorum ve üniversite öğrencisiyim. Okuldan sonra bara geliyorum ve barmen olarak çalışıyorum. Orada bana yazan çok insan oldu ama ben bu zamana kadar kimseye yüz vermedim